این آهنگ و تمامی دست نوشته هایم

تقدیم به آنکه در سخت ترین و بدترین زمان زندگیم تنهام نگذاشت

تقدیم به یگانه عشقم

شیدا

 چه کسی حرف مرا می فهمد؟

 چه کسی درد مرا می داند؟

در پس پرده ی اشک چشمم

چه کسی راز مرا می خواند؟

چه کسی واژه ی تنهایی را

در دل غمزده ام می بیند؟

با سر انگشت محبت چه کسی

قطره ی اشک مرا می چیند

سال ها غیر خداوند بزرگ

هیچ کس از غمم اگاه نبود

توشه ی زندگیم در همه عمر

جز غم و غصه ی جان کاه نبود

مرگ یک روز و یا یک شب سرد

چشم غمگین مرا می بندد

شاید آنجا پس از این رنج و عذاب

سردی گور به رویم خندد

♥ shadi ♥

خنده برلب میزنم تاکس نداند درد من

ورنه این دنیا که ما دیدیم،

خندیدن نداشت

چه حـــــــــــالي دارم اين روزا... !!!
 

نه آرومـــــــــم نه آشوبـــــــــــــــــــــــم ...!!!

به حالـــــــــــم اعتباري نيست ...

نمیدانم خدایا ...که آیا واقعا خوبم؟؟؟...

در اين جهان هستي هيچ تکيه گاهي امن تر و بهتر از تو براي من وجود ندارد .
 
  تمام مشکلات را زمان هم آغوش شدن با تو از ياد ميبرم ..

  زيرا زندگي من تو هستي  و انگيزه آن نيز باز تو هستي ..

برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند،

داستان کوتاهی تعریف کرد:

یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند. یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود. رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریاد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد. راوی اما پرسید : آیا می انید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است! راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.››

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

دل خوشم با غزلی تازه ، همینم کافی ست

تو مرا باز رساندی به یقینم ، کافی ست

قانعم ، بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

گله ای نیست ، من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافی ست

آسمانی! تو در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافی ست

من همین قدر که با حال و هوایت - گهگاه

برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا ، خوبترینم! کافی ست

دختر جوانی چند روز قبل از عروسی آبله سختی گرفت و بستری شد.

نامزد وی به عیادتش رفت و در میان صحبتهایش از درد چشم خود نالید.

بیماری زن شدت گرفت و آبله تمام صورتش را پوشاند.

مرد جوان عصا زنان به عیادت نامزدش می رفت و از درد چشم می نالید.

موعد عروسی فرا رسید.

زن نگران صورت خود که آبله آنرا از شکل انداخته بود و شوهرهم که کور شده بود.

همه مردم می گفتند چه خوب عروس نازیبا همان بهتر که شوهرش نابینا باشد.

۲۰سال بعد از ازدواج زن از دنیا رفت،

مرد عصایش را کنار گذاشت و چشمانش را گشود.

همه تعجب کردند.

مرد گفت: من کاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم.

پسر کوچکي وارد داروخانه شد، کارتن جوش شيرني را به سمت تلفن هل داد.

بر روي کارتن رفت تا دستش به دکمه هاي تلفن برسد و شروع کرد به گرفتن

شماره اي هفت رقمي. مسئول دارو خانه متوجه پسر بود و به مکالماتش گوش داد.

پسرک پرسيد، خانم، مي توانم خواهش کنم کوتاه کردن چمن ها را به من

بسپاريد؟ زن پاسخ داد، کسي هست که اين کار را برايم انجام مي دهد. پسرک

گفت:"خانم، من اين کار را نصف قيمتي که او مي گيرد انجام خواهم داد".

جوابش گفت که از کار اين فرد کاملا راضي است. پسرک بيشت زن در ر اصرار کرد و

پيشنهاد داد،" خانم، من پياده رو و جدول جلوي خانه را هم برايتان جارو مي کنم،

در اين صورت شما در يکشنبه زيباترين چمن را در کل شهر خواهيد داشت." مجددا

زن پاسخش منفي بود". پسرک در حالي که لبخندي بر لب داشت، گوشي را

گذاشت. مسئول داروخانه که به صحبت هاي او گوش داده بود به سمتش رفت و

گفت: "پسر...از رفتارت خوشم مياد؛ به خاطر اينکه روحيه خاص و خوبي داري

دوست دارم کاري بهت بدم" پسر جوان جواب داد،" نه ممنون، *من فقط داشتم

عملکردم رو مي سنجيدم*، من همون کسي هستم که براي اين خانوم کار مي

کنه...

(از طرف آبجی سحر)

پرواز كن آنگونه كه مي‌خواهي

و گرنه

 پروازت مي دهند آنگونه كه مي‌خواهند

من دل به كسی جز تو به آسان ندهم

چيزی كه گران خريدم ارزان ندهم

صدجان بدهم در آرزوی دل خويش

وآن دل كه تو را خواست به صدجان ندهم

لحظه ي ديدار نزديك است

باز من، ديوانه ام  مستم

باز مي لرزد دلم، دستم

باز گويي در جهان ديگري هستم

هاي!  نخراشي به عقلت گونه ام را تيغ

آي!    نپريشي صفاي زلفكم را دست

آبرويم را نريزي دل

اي نخورده مست

لحظه ي ديدار نزديك است.

خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم تو را دوست داشته باشم

و از کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم.

اگر شوق رسیدن به دستهایت نبود،هیچ گاه آغوشم را نمی گشودم

واگر صدای گوشنواز تو نبود از گوشه تنهایی بیرون نمی آمدم.

اگر شوق دیدن چشم هایت نبود هیچ گاه پلک هایم را بیدار نمی کرد

و اگر نسیم حرفهایت نمی وزید،معنای جهانرا نمی فهمیدم...

همیشه دوستت دارم

ای سر چشمه ی محبت
ای عشق واقعی
چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است
چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است
چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای
من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی
تو هوای دلم را با طراوت کردی
زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

گنجشک با خدا قهر بود…….

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت .

 فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار

به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛

من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود

و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد…

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت

و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.

گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم،

آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام.

تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟

چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟

و سنگینی بغضی راه کلامش بست.

سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند.

خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود.

باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند.

آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.

گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.

خدا گفت: و چه بسیار بلاها

که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی!

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.

ناگاه چیزی درونش فرو ریخت …

های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد …

کاش می شد بود و زندگی کرد

کاش میشد دفترم را باز کنم

 قلم بر دست بگیرم وخاطرات با تو بودن را

از اول یک به یک تکرار می کردم

ولی هرگز نخواهد شد

تو در خاکی ومن پژمرده از بیداد زمانم

شادی من

کاش میشد یک بار فقط یک بار دیگه دستاتو بگیرمو

با تمام وجودم مثل بچگی هامون داد بزنم که:

آبجی جونم خیلی دوستت دارم.

راستی من اونوقتا خوب یادمه.

توهم منو یادت مونده؟؟؟